|
เดือยไก่ คือ อวัยวะของไก่ที่ยื่นแหลมออกมาจากขาของไก่ทั้งสองข้าง
เดือยไก่จะอยู่บนตำแหน่งสูงเหนือพื้น ถัดจากนิ้วของไก่ขึ้นมาเล็กน้อย และสามารถมองเห็นได้ชัดเจน
ปกติแล้วเดือยของไก่ตัวผู้จะยาวออกมาเรื่อยๆ ตามอายุ
ไก่แต่ละตัวถึงแม้จะมีอายุเท่ากันก็ตาม เดือยของไก่ก็ยังยาวมากน้อยไม่เท่ากัน
บางตัวก็สั้นสุด ๆ และบางตัวก็ยาวมากๆ
ไก่ตัวที่เดือยยาวมากยาวเร็วก็เรียกว่า "ไก่เดือยยาวหรือไก่เดือยส่ง"
และตรงกันข้ามไก่ตัวไหนที่เดือยยาวน้อยยาวช้าหรือไม่ยาวเลยชาวไก่ชนมักเรียกว่า "ไก่เดือยสั้นหรือไก่เดือยไม่ส่ง"
โครงสร้างภายในของเดือยก็คือ กระดูกไก่ดีๆ นี่เอง กระดูกแข็งไม่ใช่กระดูกอ่อน
เป็นกระดูกที่งอกต่อออกมาจากกระดูกขาของไก่
ส่วนเดือยของไก่เพศเมียนั้น ปกติไก่เพศเมียมักจะไม่มีเดือย หรือหากมีก็จะงอกช้ามาก ต้องใช้เวลานานหลายปี
|
|
|
|
|
|
หากเดือยมีความยาวมากก็ยิ่งมีความแหลมคมมาก ไก่ที่มีเดือยยาวมากเกินไป(มากกว่า 1.5-2.0 เซนติเมตรโดยประมาณ) มักเป็นสาเหตุก่อให้เกิดปัญหา
|
|
|
|
ข้อเสียของไก่ที่มีเดือยยาวเกินไปมีดังนี้
|
-
อาจทำให้เจ้าของไก่หรือคนที่จับไก่เดือยยาวมีโอกาสได้รับบาดเจ็บ โดยเฉพาะเวลาที่ไก่ตกใจกลัวนั้น ไก่จะดิ้นแรงมาก(การจับไก่ให้ปลอดภัยต้องมีสติอย่าเผอเรอ
ต้องจับไก่ให้มั่นและจัดขาของไก่ให้อยู่ในตำแหน่งที่ห่างและปลอดภัยจากตัวเราด้วย)
-
อาจทำให้ไก่ตัวเมียได้รับบาดเจ็บในขณะผสมพันธุ์
เพราะในการผสมพันธุ์นั้นไก่ตัวผู้จะขึ้นเหยียบบนหลังของไก่ตัวเมียหลายครั้ง
บางทีก็มีเหยียบผิดพลาด ลื่นไถลบ้าง
ทำให้เดือยของไก่ตัวผู้มีโอกาสไปทิ่มแทงก้นของไก่ตัวเมียได้
-
ทำให้ไก่ตัวอื่นมีโอกาสได้รับบาดเจ็บจนอาจถึงตายได้
เนื่องจากการจิกตีกันเองของไก่
หากเลี้ยงไก่เดือยยาวแบบปล่อยตามธรรมชาติ
-
ทำให้หาคู่เปรียบชนยาก เพราะข้อนี้ชาวไก่ชนย่อมทราบกันดีอยู่แล้วว่า
ไก่เดือยยาวจะได้เปรียบไก่เดือยสั้น เนื่องจากเดือยไก่ถือเป็นอาวุธสำคัญ
ซึ่งมีโอกาสสร้างบาดแผลให้กับคู่ต่อสู้ อาจทำให้คู่ชนได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงขั้นตาบอด และมีโอกาสแพ้ไก่สูงมาก
|
|
ดังนั้นไก่เดือยยาวเกินไปก็เป็นปัญหา
เราควรตัดเดือยไก่ออกบ้างเป็นบางส่วน
หากต้องการให้เดือยของไก่สวยงามแลดูเป็นธรรมชาติ ก็สามารถตกแต่งได้
โดยการขัดด้วยตะไบหรือกระดาษทราย
|
|
|
|
|
|
การตัดเดือยไก่มีวิธีการดังนี้
|
|
1. เตรียมอุปกรณ์ ได้แก่ น้ำสะอาด, สบู่, ผ้าสะอาด, เลื่อย, ขี้ผึ้ง หรือเทียนไข
หรือปูนแดง, สำลี, แอลกอฮอล์ล้างแผล และพลาสเตอร์ติดแผล
2. จับไก่มาล้างขาให้สะอาดด้วยสบู่และน้ำ
แล้วใช้ผ้าที่สะอาดเช็ดขาไก่ให้แห้ง
3.
ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดทำความสะอาดและฆ่าเชื้อโรคบริเวณขาไก่อีกครั้งหนึ่ง
4.
ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดทำความสะอาดและฆ่าเชื้อโรคอุปกรณ์ในการตัดเดือยไก่
ได้แก่ เลื่อยและเทียนไข
5. เอาขี้ผึ้งหรือเทียนไข ถูให้ทั่วบริเวณใบเลื่อย
6. ให้คนหนึ่งนั่งจับไก่ให้มั่น โดยเฉพาะขาไก่
และจัดตำแหน่งขาไก่ให้เหมาะสมเพื่อความสะดวกในการตัด
7. ให้อีกคนหนึ่งทำหน้าที่ตัดเดือยไก่ โดยตัดเบา ๆ เรื่อย ๆ ไม่ต้องรีบ
ตัดด้วยความระมัดระวัง และในระหว่างทำการตัด
ให้เอาขี้ผึ้งหรือเทียนไขถูเคลือบใบเลื่อยเป็นระยะ
เพื่อให้ขี้ผึ้งหรือเทียนไข เป็นตัวช่วยอุดห้ามเลือดไก่ให้ไหลออกมาน้อยที่สุด
8. เมื่อตัดเดือยไก่ออกทั้งสองข้างแล้ว
ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดทำความสะอาดอีกครั้งหนึ่งก็ได้
9. ใช้ปูนแดงที่ไม่เหลวมากนัก
ทาอุดที่แผลเพื่อเป็นการช่วยห้ามเลือดและรักษาแผลอีกทางหนึ่ง
10.
พันแผลด้วยพลาสเตอร์ เพื่อป้องกันสิ่งแปลกปลอมและเชื้อโรค
ไม่ให้กระทบกระเทือนหรือรบกวนบาดแผล
11. นำไก่ไปเลี้ยงไว้แบบจำกัดบริเวณ เช่น ขังสุ่ม
โดยไม่ให้มีอะไรไปรบกวนการพักผ่อนของไก่
12. อีกประมาณ 3-4 วันให้เปิดดูแผลและแกะพลาสเตอร์ออกได้หากพบว่าแผลแห้งและดีขึ้นมากแล้ว
13. หลังจากนี้ไปอีกประมาณ 1 เดือนค่อยนำไก่ไปปล้ำซ่อมได้ตามปกติ
อย่าใจร้อน !!!
|
|
|
|
ย้อนกลับไปบนสุด
|
|
|
ฟาร์มไทยเรียบเรียงเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2547 / ปรับปรุงล่าสุดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
|